Morscy wędrowcy.
Wieloryby to z natury podróżnicy. Wędrówki, podczas których przemierzają tysiące kilometrów to dla nich rzecz normalna. Co roku wędrują z chłodnych wód Arktyki do ciepłych tropikalnych części oceanu, by tam przeczekać mroźną zimę, a potem, kiedy mrozy staną się znośniejsze wracają na stare śmieci. Co potrafi zwabić te ssaki do o wiele chłodnieszych wód i spowodować, że zrezygnują z ciepłych tropików? Wiosną w wodach arktycznych ojawiają się olbrzymie ilości kryl, młych skorupiaków podobnych do raków. Aby zapełnić swój żołądek, dorosły wieloryb musi zjeść miliony takich stworzonek. Ssaki korzystają z obfitości skorupiaków aż do jesieni, gromadząc zapasy na zimę. Składniki odżywcze, a szczególnie tłuszcz gromadzą się w ich tkance tłuszczowej, która może mieć grubość nawet do 50 cm. Kedy Wody oceanu zaczyna pokrywać lodowa tafla wieloryby wypływają w stronę cieplejszych wód w klimacie podzwrotnikowym. Tam, w świetnych warunkach wydają na świat potomstwo. Ich małe zaraz po urodzeniu mają kilka metrów długości. Urodzenie takiego dziecka wymaga od matki wielkiego wysiłku, dlatego młode przychodzą na świat raz na dwa, trzy lata. Kiedy nadchodzi wiosna płetwale wyruszają w podróż ze swoimi dziećmi do podbiegunowych wód. Niektóry wieloryby pokonują roznie 15 tysięcy kilometrów. Nawet dla tych gatunków wielorybó, które szybko pływają jest to długi czas w drodze. Płetwal błękitny, największe zwierzę na ziemi pływa z prędkością 37 kilometrów na godzinę. Szybciej pływa tylko finwal, który może rozwijać prędkości do 50 kilometrów na godzinę. Spośród tej grupy wędrowców grenlandzkich wyłamuje się tylko wieloryb grenlandzki, który spędza cały rok w zimnych wodach krańcowych akwenów Atlantyku i Pacyfiku. Do lokalnych wędrówek zmusza go tylko zasięg lodowej tafli i konieczność poszukiwania pożywienia. Wieloryby wolą żyć na pełnym morzu, dlatego ich zwyczaje są słabo znane ludziom. Bliżej poznane są przyzwyczajenia tych gatunków, które rozmnażają się blisko wybrzeży. Ich migracje naukowcy mogą obserwować dzięki nadajnikom satelitarnym umieszczonym na grzbietach wielorybów. Wieloryby szare mieszkają tylko w północnych wodach Oceanu Spokojnego, ale ich młode przychodzą na świat w okolicach Kalifornii i Pułwyspu Koreańskiego.